همیشه وقتی تنها می شوم غم میاد سراغم ، غمی که منو تا حالا تنها نگذاشته ، غمی که کم کم داره تمام وجودم من را در بر میگیره . نمی دانم چرا ولی همیشه احساس می کنم تنهام ، تنهای تنها.وقتی به خودم نگاه می کنم ، وقتی به خاطراتم فکر می کنم و وقتی دفتر سر نوشتم را ورق میزنم دلم می خواد تا آخر عمرم تنها باشم تا بتونم باقی عمر باقی مانده را به خاطر تمام خاطرات و آرزوهای  از دست رفته ام گریه کنم ولی افسوس که دیگه شانهء کسی نیست که التیام ناراحتی هایم باشد من همیشه به این امید زنده بودم و هستم که شاید روزی این زخم هام با گرمی دستاش خوب بشه ولی افسوس که هنوزم که هنوزه زخمام آزارم میده با اینکه خوب شده  اما هنوز جاشون روی این قلبم مانده.همیشه دلم می خواست این قلبم را هدیه کنم بهش ولی حال که به این قلب تنهام نگاه می کنم میبینم که دیگه چیزی ازش نمانده که لایق احساسات خشگلش باشه.وقتی گرمی اشکام صورتم را می سوزونه پیش خودم میگم که کاش بودش تا اشکام را پاک کنه اما وقتی با خودم فکر می کنم میبینم که حتی دلم نمیاد گرمی این اشکای بی ارزشم دستش را گرم کنه. می دونم لذت عشق تو همین چیزهاست آره منم لذت می برم چون سرنوشت من این بوده و هست ولی دلم می خواد یک جوری از خدا بخواهم که تمام عمرم را بگیره و هدیش کنه به اون تا هر کاری دلش می خواد باهاش بکنه آخه این عمر بدون اون هیچ ارزشی نداره یعنی نمی تونه داشته باشه آخه اگه دلی هم مانده باشه به امید رسیدن به اون می تپه.وقتی احساس تنهایی می کنم دوست دارم به ثانیه شمار ساعت نگاه کنم تا شاهد این باشم که عمرم بدون اون چه ساده  و چه سریع می گذره.آره من تنهام ، تنهای تنها

صدا می زنم تو را

و از میان لحظه های پاک عشق

به سوی تو ز شوق دیدن نگاه تو

چون پرنده ای رهیده از قفس

که لحظه رها شدن

برای او چنان تولد است

بال می زنم

صدا می زنم تو را

و با صدای خود

صداقت سبز عشق را

به قلب مهربان تو

هدیه می کنم

و آنچه که خدا

به نام عشق و احساس

برای من به ارمغان گذاشته

نثار لحظه های تو می کنم

صدا می زنم تو را

مرا بخوان

که التماس لحظه های من

فقط با صدای تو به پایان می رسد

  صدا میزنم تو را ...

مبحث اول زردتشت و آئين ايرانيان قبل از اسلام یا دین عربهای بیابانگرد... :

در این پایگاه ما به گفتگو و بازگویی از راه و روش زرتشت می پردازیم. از راستی سخن می گوییم.  از خرد ورزی و نگرش خردورزانه به بخش هایی از تاریخ، فرهنگ، زبان، آیین، و به ویژه رهنمودهای زرتشت از نخست تا کنون، در درون و برون از ایران می پردازیم.

از ایران زمین کهن و ایرانی سخن خواهیم گفت. از زبانهای ایران و مردمان ایران، از جهش های فرهنگی، آیینی و تاریخی، از بازتاب نیکو و یا زشت دیگران بر ایران زمین و  آمیزش دانش ما و ایشان میگوییم. کوشش ما در فرهیختگی و  آموزش راستی است.

میکوشیم آرمان راستی را هر چه نیکو تر گسترش و کاوش کنیم.  همیاری شما را نیز خوش آمد میگوییم. امید داریم که شما با نوشتار و گفتار خود در این پایگاه همراه ما باشید.  پوزش از دوستانی که نامه و نوشتارشان در تنش با راستای خرد و آرمان این پایگاه است، از بازتاب آنان در اینجا خود داری میشود.

گفتار(آوا وسیمایی) و نوشتار های این پایگاه همگی، دیدگاه خودِ سخن ورزان و اندیشه ایشان را بازتاب و آینه است

گفتار نيک                  پندار نيک 

کردار نيک

راستی به فکر از بين رفتن مقبره کورش کبير و تخت جمشيد هم باشيم ...

MSM_jamejam@hotmail.com

دعای پيامبر ما ايرانيان زردتشت

******

 دعای داريوش کبير

 خداوندا اين کشور را از خشکسالی ـ بيگانه و دروغ محفوظ دار

 

عشق تو  ...

آه ای زندگی بر تو لعنت باد .........

در این هستی بیکران و زیره گنبد کبود یک نفر هست که عاشق توست....و دوست داره که تو عاشقش باشی....یک نفر هست که نگران توست و دلش میخواد همیشه به سویه او گام برداری... روز و شب منتظره که باهاش حرف بزنی ( درد و دل کنی ) و صداش بزنی ... خجالت نکش اگر چه زلال نیستی اگر چه بارها ازفرمان او سرپیچی کردی اما او مهربان ترین مهرباناست کریم هست و خیلی از تو به دل نداره به خداش سوگند اگر لب بگوشایی و صدایش بزنی جوابت را میدهد ... او منتظره توست چرا صداش نمی کنی؟                                                             

کاش میشد عشق را تفسیر کرد

خواب چشمان ترا تعبیر کرد

لاله میخواند دعا

غنچه می گیرد وضو

کوه درحال رکوع

موج بود در همهمه

دیگ بود غلغله

عطر دل اویز عشق

حالت عرفان گل

بال سر سبز درخت

چشمه خضر نبی

جوهر عشق فلق

اشکارادیده دل

بافه بافه نور حق پرتواش از راه دور

هر دل بیننده ای

میشود مملو ز نور

كوي دوست

کاش میشد عشق را تفسیر کرد

خواب چشمان ترا تعبیر کرد

لاله میخواند دعا

غنچه می گیرد وضو

کوه درحال رکوع

موج بود در همهمه

دیگ بود غلغله

عطر دل اویز عشق

حالت عرفان گل

بال سر سبز درخت

چشمه خضر نبی

جوهر عشق فلق

اشکارادیده دل

بافه بافه نور حق پرتواش از راه دور

هر دل بیننده ای

میشود مملو ز نور

ميخواهم ببارم، آيا کسی تحمل بارش بی محابای مرا دارد؟

آيا کسی دوست دارد يارشب تار من باشد؟

ميخواهم حرف بزنم، نه فرياد بزنم، ميخواهم همه بدانند

كه امروز من  باراني هستم.

آنروز که آغاز کردم به انتهايش نيانديشيدم.

آنروز که عهد بستم هرگز بدين باور نبودم که عهدم را می شکنند

و چه بچه گانه دل سپردم و چه صادقانه !

من مانند دريا تمام جوش و خروشم را ،

و تمام فريادهای پر از عشقم را

تقديم به او کردم ، همو که نامش نمی دانم چه بود ، آزاد ، .....

مي انديشيدم که از آنش خواهم گشت ،

عشق خواهم ورزيد، عشقی چون فرهاد وشيرين ،

عشقی چون ليلی و مجنون ،

اما امروز خسته تر از هميشه با خاکستر وجودم همزاد شده ام.

ندانستم برای چه من که برای او همه چيز بودم ،

من که او را می پرستيدم ،

من که تمام منم را بدو سپردم، 

چه کم داشتم

 که مرا ، عشقم را ، احساسم را ، بوسه هايم را و .........

به آن ديگران تقديم نمود.

هر وقت پاره کاغذی ، سوز دلی خواندم،

ديدم همه از آن ديگری می نالند، همان که نامش رقيب است ،

همان که از جنس خودمان است ولی ................

من از همان ديگران می نالم و همان آنانيکه از نوع خودم هستند.

آخر چرا ؟

شهرزاد  می گفت « آن دخترک دنيايم را ويران نمود» .

افسانه همانطور

ولی من مي گويم:

آن دخترکان دنيای کوچکم را ....................... می دانيد چرا ؟

چون من، دلی دريائی و باراني دارم و خدا اين را

 خوب می داند

 عشق به شكل پرواز پرنده است

 عشق ،‌ خواب يه آهوي رمنده است

من ، زائري تشنه ، زير باران

عشق ،‌ چشمه آبي اما كشنده است

من ، مي ميرم از اين آب مسموم

اما اونكه مرده از عشق ، تا قيامت ،‌ هر لحظه زنده است

من ، مي ميرم از اين آب مسموم

مرگ عاشق عين بود

ن ،‌اوج پرواز يه پرنده است

تو كه معناي عشقي به من معنا بده اي يار

دروغ اين صدا را به گور قصه ها بسپار

صدا كن اسممو از عمق شب از نقاب ديوار

براي زنده بودن ، دليل آخرينم باش

منم من بذر فرياد ، خاك خوب سرزمينم باش

طلوع صادق عصيان من ، بيداري ام باش

عشق ،‌ گذشتن از مرز وجوده

مرگ ، آغاز راه قصه بوده

من ،‌ راهي شدم نگو كه زوده

اون كسي كه سر سپرده مثل ما عاشق نبوده

من، راهي شدم نگو كه زوده

اما اونكه عاشقونه جون سپرده هرگز نمرده

با آرزوی ایرانی سرفراز

داریوش